• وارد شوید
  • ثبت نام کنید
  • نظرت رو درباره ما بگو
  • آموزش بعدی ما چی باشه؟
  • ورود / ثبت نام
  • 0
  • ساخت آموزش صوتی و روش ضبط صدا

    • بروزرسانی: ۱۳۹۸/۰۴/۲۳
    • ۰
    • 380
    ساخت آموزش صوتی و روش ضبط صدا

    ساخت آموزش های صوتی یا پادکست، به شما این توانایی رو می ده که با روش بهتری بتونید با شاگردها یا مخاطب های خود تون ارتباط بگیرید. وقتی که شما دارید با شاگردها تون صحبت می کنید، در واقع، یه حس دوستانه ای رو دارید به اونا منتقل می کنید که به مرور، اونا با شما احساس نزدیکی بیشتری می کنن. در نتیجه، همین حس خوب بین شما و اونا، باعث می شه که اونا آموزش های صوتی و پادکست های بعدی شما رو هم دنبال کنن.

    البته برتری دیگه ای که یه آموزش صوتی داره، اینه که به مخاطب ها و شاگردهای شما این اجازه رو می ده که بتونن در حال انجام کارهای روزمره، به آموزش های صوتی شما هم گوش بدن. این ویژگی، چیزی هستش که در آموزش های ویدیویی اصلا وجود نداره. فرض کنید که مخاطب شما داره پیاده روی می کنه و همزمان، داره به صدای شما هم گوش می ده. یا اینکه در هنگام رانندگی یا آشپزی، فقط داره به شما گوش می ده. چه چیزی بهتر از این می تونه باشه که همه حواس یه نفر، پیش ما باشه؟ به نظرم، همین ویژگی کافیه که باعث بشه تا ما برای ساخت آموزش های صوتی، زودتر دست به کار بشیم.

    قبل از اینکه صدا تون رو ضبط کنید

    اما قبل از این که برای ضبط صدا و خریدن وسایل مورد نیاز مون اقدام کنیم، باید به یه نکته، خیلی دقت کنیم. این که مخاطب های ما چه کسانی هستن؟ ما قرار ـه چه چیزهایی رو آموزش بدیم و اصلا چطور باید اون موضوع ها رو آموزش بدیم؟ آموزش مون رو چطور شروع کنیم و چطور ادامه بدیم؟ هر فایل صوتی ما چند دقیقه باشه و اصلا با چه لحنی باید آموزش بدیم؟ و…

    جواب دادن به سوال های بالا، مهم تر از خیلی چیزای دیگه ست. چون در نهایت، این آموزش ما و روش آموزش ما هستش که باعث جذب مخاطب می شه و اون مخاطب، به این نتیجه می رسه که ما یه استاد خوب هستیم یا نه. درسته که کیفیت صدای ما مهم هسش اما مهم تر از اون، اینه که آموزش ما باید چی و چطور باشه؟ بالاخره و هر جوری که شده، ما به مرور، کیفیت صدای خود مون رو بهتر می کنیم ولی یه صدای باکیفیت در یه آموزش بد، اصلا به چشم نمیاد. بنابراین، همیشه اولویت با محتوایی هستش که قرار ـه ما ارائه بدیم. این که ما بتونیم برای آموزش های خود مون، یه برنامه داشته باشیم. تازه بعد از داشتن اون برنامه، ما می تونیم به ضبط صدا و خریدن ابزارهای مورد نیاز مون، فکر بکنیم؛ وگرنه آموزش ها مون، آینده خوبی رو نخواهند داشت!

    یه جای مناسب برای ضبط کردن صدا

    قبل از هر چیزی فقط می خام بگم که از ضبط کردنِ صدا، برای خود تون یه غول نسازید. شما می تونید که از کنج خونه تون هم پادکست ها و آموزش های صوتی فوق العاده ای رو بسازید. خیلی ها ضبط کردن صدا رو برای خود شون سخت می کنن و فکر می کنن که چه چیز سختی می تونه باشه. اما در ادامه این آموزش، شما می فهمید که اصلا چیز سختی نیست ولی فقط باید چند تا نکته رو رعایت کنید.

    ما برای ضبط کردن صدا، فقط به چند تا چیز نیاز داریم: یه جای مناسب، یه میکروفون و یه نرم افزار ویرایشگر صدا. در واقع، قبلا به سادگی ها هم نبود ولی خب، امروزه به کمک فناوری ها و روش های جدید، ضبط کردن صدا، خیلی ساده تر شده. شاید دیگه بشه گفت که هر کسی می تونه پادکست یا آموزش های صوتی خودش رو بسازه. اما خب، هم باید ابزارها ش رو داشته باشه و هم بلد باشه که از اونا استفاده کنه.

    ما می تونیم ساده ترین راه رو برای تهیه ابزارهایی که نیاز داریم انتخاب کنیم. یعنی یه سر به بازار بزنیم و از اونجا، یه میکروفون حرفه ای، یه پاپ فیلتر حرفه ای، سه‌پایه، کارتِ صدا و یک هدفونِ حرفه‌ای بخریم و چند تا مغازه اون طرف تر هم، سفارش بدیم تا بیان و با ابزارهای حرفه ای و فوم‌های عایقِ صدا، اتاق مون رو عایق بندی کنن (ایزوله کنن). یعنی کاری کنن که هیچ صدایی از اتاق ما وارد یا خارج نشه. یعنی اونا بیان و برای ما یه استودیوی خونگی درست کنن. اما خب، برای این کار، راحت باید چند میلیون تومن هزینه کنیم! پس این روش، به درد ما نمی خوره. چون ما می خایم که کمترین هزینه رو داشته باشیم و با چیزایی که دم دست داریم، کار مون رو شروع کنیم و بعد اگه تونستیم و کار مون خوب بود، کم کم به سمت حرفه ای شدن بریم و یه اتاق ضبط حرفه ای رو برای خود مون بسازیم.

    روش دوم، اینه که ما برای خود مون، یه گوشه از خونه مون، یه اتاقک ضبط ساده درست کنیم. یعنی مثلا یه فضایی به اندازه ی ۱٫۵ متر در ۲٫۵ متر با ارتفاع ۲ متر تا ضبط کردن صدا رو در اونجا انجام بدیم. اما خب ما باید اونجا رو آکوستیک و عایق بندی کنیم. بهترین ماده برای ساخت اون اتاقک که برای عایق بندی صدا هم خوب باشه، استفاده از نئوپان ـه. البته لترون، بهتر از نئوپان ـه (لترونف همون نئوپان ـه با این تفاوت که یه روکش چوب هم داره و ظاهر بهتری داره). درب اون اتاقک باید به بیرون باز بشه و یه جایی رو هم برای یه پنجره کوچیک در نظر بگیرید. بعد از ساخته شدن اتاقک، باید دیواره ها رو صداگیر و عایق بندی کنیم. برای این کار، یه لایه پشم شیشه روی دیواره و سقف بکشید و بعد از اون، از یونولیت با قطر ۳ یا ۵ استفاده کنید. با این کار، دیواره های اتاقک، دو جداره می شن. برای پنجره هم، یه قاب دو جداره سفارش بدید. حالا باید اتاقک رو آکوستیک کنید. یعنی صدا در اونجا بازتاب و اکو نداشته باشه. برای این کار، کف اتاقک رو موکت بندازید و برای دیواره ها از  لایه های آکوستیک استفاده کنید. حالا دیگه اتاقک ضبط صدای شما آماده ست.

    اما خب، شاید ساختن اتاقک هم براتون هزینه زیادی داشته باشه. برای همین، ما می تونیم از روش سوم استفاده کنیم. در این روش، ما به یه جعبه کارتنی بزرگ (مثلا کارتن یخچال یا ماشین لباس شویی) نیاز داریم. بعد، باید دیواره های اون جعبه کارتنی رو با فوم یا موکت یا هر چیز دیگه ای، عایق بندی کنیم. البته پیشنهادمی کنم که حتما از لایه های آکوستیک هم استفاده کنید. حالا باید اون رو روی میز مون قرار بدیم و میکروفون و کاغذها و بقیه لوازمی که نیاز داریم (مثلا یه چراغ) رو هم در داخل اون و روی میز قرار بدیم.

    بعد، باید روی صندلی بشینیم و با جلو رفتن، نیم تنه بالایی ما به سادگی در داخل جعبه و روبروی میکروفون قرار بگیره. بنابراین، شاید نیاز باشه که از دیواره پایینی جعبه، کمی برش بزنیم و جعبه رو به سمت خودمون بیاریم تا بهتر در داخل اون قرار بگیریم. طوری که بدون خم شدن، همه نیم تنه بالایی ما در داخل اون جعبه قرار بگیره. فکر کنم که تا حالا فهمیده باشید که به چه اندازه ای از جعه نیاز داریم! حالا دیگه به سادگی می تونید صدای خود تون رو ضبط کنید. اما خب، از اونجایی که این جعبه، یه اتاقک نیست، زمانی صدا تون رو ضبط کنید که تقریبا همه جا ساکت باشه. در بالا، چند تا تصویر هست که بهتون کمک می کنه که منظور من رو بفهمید. البته شاید هم ایده های جدیدی به ذهن خود تون بزنه.

    به هر حال، تمام تلاش تون رو بکنید که صداهای محیط رو به حداقل برسونید. من پیشنهاد می کنم که چند لحظه سکوت کنید و خیلی خوب به همه صداها گوش بدید و بعد، برای حذف کردن و یا کم کردن هر صدایی که می شه، اقدام کنید. مثلا صدای کولر، صدای یخچال، صدای تلویزیون، صدای خیابان و… . مثلا می تونید درب اتاق رو ببندید و یا اگه نیاز بود، روی اون رو با یه پَتو بپوشونید و یا مثلا پنچره ها رو با پتو بپوشونید. استفاده از پتو برای اینه که تا حدودی، مثل عایق عمل می کنه. همچنین، در محیط های کوچک و بسته، صدا رو ضبط کنید تا پژواک و اکو نداشته باشید. البته جاهایی که از کاشی و سرامیک کف و دیوار، خبری نباشه (چون اکو ایجاد می کنن) و اگه مجبور شدید، اونا رو با موکت یا فرش و… پوشش بدید.

    یه میکروفون خوب برای ضبط کردن صدا

    اگه یاد تون باشه، قرار شد که ما از ساده ترین و دم دست ترین چیزها استفاده کنیم. برای همین، گوشی تلفن همراه، دم دست ترین چیزی هستش که ما می تونیم برای ضبط صدا ازش استفاده کنیم. از اونجایی که از تلفن های همراه، بیشتر برای برقراری ارتباط صوتی استفاده می شه، پس ابزار خوبی هم برای ضبط کردن صدا هستن ولی خب، ما می خایم که یه صدای باکیفیت داشته باشیم. برای همین، نمی خایم که از میکروفون خود گوشی استفاده کنیم. بلکه باید از یه میکروفون قوی تر استفاده کنیم. در واقع، ما می خایم که از گوشی، فقط به عنوان یه ضبط کننده صدا استفاده کنیم، نه یه میکروفون. پس ما به دو تا چیز نیاز داریم: یه نرم افزار خوب برای ضبط صدا و یه میکروفون خوب.

    بعضی از نرم افزارهای ضبط کننده صدا، کیفیت صدا رو پایین میارن. بنابراین، این که ما از چه نرم افزاری استفاده می کنیم، هم خیلی مهم ـه. برای گوشی‌های اندروید، اپلیکیشنِ EASY VOICE RECORDER یکی از خوب ترین نرم افزارها ست و برای گوشی‌های ios هم، اپلیکیشنِ Voice Recorder Free یه نرم افزار رایگان و خوبه.

    ما باید از یه میکروفون خوب استفاده کنیم. بنابراین، هرگز گولِ میکروفونِ هندزفری‌ها رو نخورید. هندزفری، شاید برای مکالمه، خوب باشه ولی اصلا برای ضبط صدا خوب نیست. حتی میکروفونِ خودِ گوشی‌ها، صدای بهتری رو نسبت به هندزفری ها ضبط می‌کنن. پس باید به دنبال یه میکروفون خوب با هزینه مناسب باشیم.

    ۱- میکروفون یقه ای:

    حتما شما هم در برنامه های تلویزیونی دیدید که مجری ها، از میکروفون های یقه ای استفاده می کنن. این میکروفون ها، استفاده ی ساده ای دارن ولی خب باید مراقب باشید که دست تون بهشون نخوره تا نویز ایجاد نشه. یکی از بهترین ها، میکروفون یقه ای بویا (BOYA) مدل BY-M1 هستش. در این مدل، یه میکروفون یقه ای وجود داره که بدون نیاز به تبدیل، به سادگی به گوشی همراه شما وصل می شه. یه سیم بلند شش متری داره و خوبی دیگه ش هم اینه که خودش، قبل از ضبط، مقدار زیادی از نویزها رو حذف می کنه. روی بدنه این میکروفون، یه کلید هست که با جابجا کردن اون، می تونیم از این میکروفون برای ضبط صدا در دستگاه هایی مثل Camera یا لپ تاپ و PC هم استفاده کنیم. برای دیدن جزئیات بیشتر، اینجا کلیک کنید.

    اما مدل دیگه ای میکروفون یقه ای، میکروفون بویا مدل BY-M1DM هستش که دقیقا مثل مدل بالاست ولی با این تفاوت که در اینجا، دو تا میکروفون وجود داره و ما می تونیم برای مصاحبه ها و یا آموزش های دو نفره، از این مدل استفاده کنیم. در این مدل هم همه ویژگی های خوب مدل بالایی وجود داره. برای دیدن جزئیات بیشتر، اینجا کلیک کنید. در کل، برند BOYA برند خوبی در تولید میکروفون ها هستش.

    ۲- میکروفون رومیزی (برند BOYA مدلBY-MM1)

    حتما شما هم در گزارش های خبری، میکروفون های رومیزی رو دیدید. این میکروفون ها رو هم می تونیم دست مون بگیریم و هم روی میز بذاریم و هم اینکه روی دوربین ها قرار بدیم (دوربین های حرفه ای). میکروفون کاردیود بویا (BOYA) مدل BY-MM1یکی از میکروفون های خوبه که ضبط ۳۶۰ درجه ای داره و برای ضبط کردن در محیط و چند نفره خیلی خوبه. کابل این میکروفون هم بدون نیاز به تبدیل، به گوشی تلفن همراه متصل می شه. البته یه کابل دیگه هم برای ضبط صدا در دوربین های حرفه ای داره. برای دیدن جزئیات بیشتر، اینجا کلیک کنید.

    ۳- میکروفون رومیزی (برند Qiyin مدل SF-670)

    این میکروفون هم، بدون نیاز به تبدیل، به گوشی تلفن همراه متصل می شه و ضبط ۳۶۰ درجه ای داره. حتی می شه این میکروفون رو به Speaker متصل کرد و ازش استفاده کرد. ویژگی خوب این میکروفون اینه که می تونیم همزمان با ضبط کردن صدا، صدایی که داره ضبط می شه رو هم بشنویم (در زیر میکروفون، دو تا خروجی داره. یکی برای ضبط کردن و یکی هم برای شنیدن). حتی می شه به این میکروفون، اکو داد و یا اکو اون رو کم کرد (برای کم کردن اکو، اول دکمه منفی (دکمه کم کننده صدا) رو برای چند ثانیه بگیرید تا گزینه VOLU روی صفحه نمایش به ECHO تبدیل بشه. بعد، دکمه پاور رو دو بار بزنید تا بتونید با نگه داشتن دکمه های مثبت و منفی، اکو رو کاملا قطع یا کاملا واضع کنید). همچنین، با توجه به فاصله ای که از این میکروفون داریم، می تونیم میزان Volume رو کم یا زیاد کنیم تا نویز کمتری رو دریافت کنیم. این میکروفون برای تولید پادکست ها یا آموزش های صوتی چند نفره، خیلی خوبه. البته برای استفاده رومیزی از این میکروفون، ما به یه سه پایه حتما نیاز داریم و شاید نیاز باشه که یه پاپ فیلتر هم تهیه کنیم. برای دیدن جزئیات بیشتر، اینجا کلیک کنید.

    پاپ فیلتر، همون توری های دایره ای شکلی هستش که جلوی میکروفون قرار می گیره و جریانِ بادی که از ادای بعضی حرف ها (مانند “ب” “پ” “ت”) ایجاد می شه رو می گیره و از رسیدن اون به میکروفون و در نهایت، از ضبط اون صدا جلوگیری می‌کنه. البته از رسیدن رطوبت خارج شده از دهان به سنسور میکروفون و همچنین، از صدای وزش باد و از صداهای شدید ناشی از دمیدن یا نفس کشیدن هم جلوگیری می کنه. شاید بشه که با یه حلقه گرد و جوراب زنانه نازک، اون رو ایجاد کرد.

    البته ما می تونیم از میکروفون های بلوتوثی هم استفاده کنیم ولی خب، هم قیمت خیلی بالاتری رو دارن و هم اینکه احتمالا نویزهایی رو دارن. چون سیم ندارن و دارن با امواج، صدا رو ارسال می کنن.

    ۴- هدفون

    با استفاده از هدفون هم ما می تونیم، صدای خوبی رو ضبط کنیم ولی حتما باید هدفونی باشه که برای ضبط صدا ساخته شده و همچنین، هدفون باکیفیتی باشه. خوبی هدفون، اینه که دیگه در استفاده از اون راحت هستیم و نیازی نیست که در طول ضبط، نگران فاصله مون از میکروفون و… باشیم.

    یه نرم افزار ویرایشگر صدای خوب و حذف نویزها

    اگه همه موارد رو هم رعایت کنید، باز هم به احتمال زیاد در صدای ضبط شده ی شما، می شه نویزهایی رو شنید. نویزهایی که شاید در طول آموزش شما ثابت هستن و باعث خستگی و یا عصبانیت شنونده می شن. مثلا صدای همیشگی کولر و… بنابراین، ما باید برای اون دسته از نویزها هم فکری کنیم تا صدای ضبط شده ی ما، کیفیت خیلی خوبی داشته باشه. برای همین، ما استفاده از نرم افزار Adobe Audition رو پیشنهاد می کنیم که یه نرم افزار حرفه ای و تخصصی برای کار کردن روی صداهای ضبط شده ست و امکانات خیلی زیاد و فوق العاده ای داره. ما با این نرم افزار، به سادگی می تونیم نویزهای صدا مون رو حذف کنیم و دیگه خیال مون از کیفیت صدا مون راحت باشه. برای آموزش حذف نویز توسط نرم افزار Adobe Audition اینجا کلیک کنید.

    چند نکته ی مهمی که باید دونست

    خیلی ها وقتی که برای اولین بار، صدای خود شون رو گوش می دن، اصلا احساس خوبی بهش ندارن و فکر می کنن که صدا شون اصلا خوب نیست. این موضوع، باید ریشه ی روانشناسی داشته باشه ولی خب، به هر حال، همین قدر بدونید که دارید اشتباه می کنید. صدای شما اصلا بد نیست. شاید صدای شما مثل صدای مرحوم خسرو شکیبانی و ژاله علو نباشه ولی خب، درصد خیلی کمی از صداها هستن که واقعا نمی شه تحمل شون کرد که اون هم بیشتر، به دلیل بیماری و آسیب هایی در گلو و دستگاه تنفسی پیش میاد. بنابراین، اصلا اون جوری فکر نکنید و انقدر صدا تون رو ضبط کنید و گوش بدید که براتون عادی بشه. البته شاید صدا تون بد نباشه ولی نیاز باشه که لحن تون رو تغییر بدید و یا با انرژی بیشتری صحبت کنید.

    حتما سعی کنید که قلق گیری کنید. یعنی چند تا بار صدای خود تون رو ضبط کنید و یه متن بلند چند دقیقه ای رو بخونید و یا برای چند دقیقه صحبت کنید و بعد، به صدای خود تون با دقت گوش بدید تا اون رو ارزیابی و قلق گیری کنید. با این کار، شما به سادگی می تونید بفهمید که باید با چه لحن و شدتی صحبت کنید و فاصله میکروفون و دهان شما، چقدر باید باشه تا یه صدای واضح و رسا داشته باشید. همچنین، شما می تونید صداهای مزاحم محیط رو هم پیدا کنید و اونا رو حذف یا کم کنید. البته حتما صدای خود تون رو با یه هندزفری باکیفیت و یا هدفون خوب گوش بدید و هرگز با صدای اسپیکر لپ تاپ و… درباره صدای خود تون داوری نکنید. چون صدای اسپیکر، اصلا صدای باکیفیتی نیست و حتما شما رو درباره کیفیت صدا تون به اشتباه می ندازه.

    البته جدا از فاصله دهان شما با میکروفون، جایی هم که میکروفون نسبت به دهان شما قرار می گیره، مهم هستش. بعضی از حروفِ الفبا می‌تونن یه شمع رو خاموش کنن (مثل پ یا ت). یعنی با گفتن اونا، بادی از دهان ما خارج می شه که اگه به میکروفون بخوره، نویز ایجاد می کنه. اگه میکروفون رو دورتر قرار بدیم، دیگه این اتفاق نمی افته ولی خب، صدای ضعیفی ضبط می شه. برای همین، نباید میکروفون رو جلوی دهان مون قرار بدیم و باید بهش فاصله عرضی بدیم. مثلا در سمت راست یا در جهت جنوب شرقی از دهان ما باشه. اما حتما و حتما باید میکروفون، در یه جای ثابت باشه و هرگز نباید اون رو در دست مون قرار بدیم و در هنگام ضبط صدا، اون رو تکون بدیم. چون نویز تولید می شه.

    به ابتدای پادکست یا فایل صوتی تون هم توجه کنید. یعنی همون زمانی که اون فایل صوتی پخش می شه. آیا باید از همون ابتدا، صدای شما شنیده بشه؟ بهتره که این طور نباشه و بهتره که در ابتدا، از یه تکه آهنگ یا چند لحظه سکوت (۲ یا ۳ ثانیه)، استفاده کنید و بعد، با یه Fade-In صحبت کردن شما شروع بشه. بنابراین، این که یک دفعه ای، صدای شما شنیده بشه، اصلا کار خوبی نیست.

    نویسنده: پشتیبانی
    • اشتراک گذاری:

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    6 + 4 =