• وارد شوید
  • ثبت نام کنید
  • نظرت رو درباره ما بگو
  • آموزش بعدی ما چی باشه؟
  • ورود / ثبت نام
  • 0
  • ساخت آموزش ویدیویی با فیلم برداری استودیویی

    • بروزرسانی: ۱۳۹۸/۰۴/۲۳
    • ۲
    • 224
    ساخت آموزش ویدیویی با فیلم برداری استودیویی

    همون طور که می دونید، آموزش های ویدیویی رو می شه به دو دسته تقسیم کرد: (۱) آموزش هایی که با فیلم برداری از دسکتاپ رایانه انجام می شن. (۲) آموزش هایی که با فیلم برداری در استودیو ضبط می شن. یعنی شما به عنوان یه استاد، در استودیو و در جلوی دوربین قرار می گیرید و آموزش تون رو ضبط می کنید. ما قبلا درباره ساخت آموزش ویدیویی با فیلم برداری از دسکتاپ رایانه رو با تمام جزئیات لازم توضیح دادیم و حالا در این آموزش، می خایم که ساخت آموزش ویدیویی در استودیو رو آموزش بدیم.

    به نظر شما، استودیو چه جور جایی می تونه باشه؟ چقدر باید برای ساخت این آموزش ها هزینه کنیم؟ اصلا به چه چیزهایی نیاز داریم؟ شاید شما هم مثل خیلی ها از ساخت آموزش های ویدیویی در استودیو، می ترسید و با خود تون فکر می کنید که چقدر سخت می تونه باشه! شاید اون رو انقدر سخت دونستید که اصلا به خود تون این فرصت رو ندادید که حتی یه خرده، درباره او تحقیق کنید. ولی من با اطمینان می تونم بهتون بگم که ساخت یه ویدیوی آموزشی در استودیو، اصلا چیز سخت و پیچیده ای نیست و شما فقط در چند ساعت، یاد می گیرید که چطور باید اون رو بسازید. من مطمئن هستم که در پایان این آموزش، شما اصلا به چیز دیگه ای نیاز ندارید تا برای ساخت یه آموزش ویدیویی در استودیو بدونید. پس همه چیز رو با دقت بخونید و ببینید.

    شاید اولین سوال، این باشه که برای ساخت یه آموزش ویدیویی در استودیو، ما به چه چیزهایی نیاز داریم؟ یاد تون باشه که اصلا قرار نیست که ما یه فیلم سینمایی و حرفه ای بسازیم. بلکه ما به یه فیلم برداری ساده نیاز داریم که باید در اون، یه سری از تکنیک های مهم رو رعایت کنیم تا بتونیم یه آموزش ویدیویی با یه کیفیت قابل قبول داشته باشیم. بنابراین، پشت صحنه ی فیلم های سینمایی رو کلا فراموش کنید. ما فقط به چند تا چیز نیاز داریم: (۱) یه جای ساکت و مناسب. (۲) یه دکور ساده یا پرده کُروماکی. (۳) یه دوربین. (۴) یه سه پایه برای دوربین. (۵) یه میکروفون. (۶) چند تا ابزار نورپردازی. بنابراین، به چیزهای خاصی نیاز نداریم ولی خب، باید بدونیم که چطور از اونا استفاده کنیم. در واقع، راز ساخت آموزش های باکیفیت، اینه که ما بلد باشیم از این ها چطور استفاده کنیم؟!

    جای مناسب یعنی دقیقا چه جور جایی؟

    حتما یه جای مناسب، اولین چیزی هستش که ما برای ضبط آموزش مون نیاز داریم. اما خب، جای مناسب، چه جور جایی هستش؟ اولین ویزگی یه جای مناسب، اینه که اونجا آروم و ساکت باشه. شما می خاید که در ویدیو تون، یه چیزی رو آموزش بدید. پس اصلا معنی نداره که وسط آموزش، صداهای مزاحم و آزاردهنده ای به گوش برسه. ولی چطور یه جای آروم پیدا کنیم؟ اصلا نیازی نیست که خیلی دنبال یه جای آروم بگردید. اونجا می تونه کنج خونه شما باشه و یا یه اتاق از خونه تون. فقط مهم، اینه که در اونجا، صداهای مزاحم شنیده نشن و یا کمتر، شنیده بشن.

    البته ما می تونیم برای حذف کردن یا کمتر کردن صداهای مزاحم، جای فیلم برداری مون رو برای صدا، عایق بندی کنیم. اگه بتونید که یه خرده هزینه کنید، شما می تونید از فوم های عایق صدا استفاده کنید و اونا رو به دیوار یا جاهایی که محل ورود صداهای مزاحم هستن، نصب کنید تا جلوی ورود صدا رو بگیرید. مثلا روی درب اتاق و… . ولی خب، اگه نمی خاید که هزینه کنید، می تونید به جای فوم های عایق، از پتو استفاده کنید. پتو هم مثل عایق های صدا عمل می کنه و تقریبا جلوی ورود صدا رو می گیره (فرض کنید که پتو هم مثل پشم شیشه عمل می کنه). مثلا می تونید روی درب ها یا روی پنجره ها، پتو بندازید. اما خب، با انجام همه این کارها، شاید باز هم صداهایی (هر چند یواش) به گوش برسه. برای همین، علاوه بر این کارها، حتما باید به زمان فیلم برداری هم دقت کنید. ما برای این که صدای مزاحم کمتری رو بشنویم، باید در زمان هایی از شبانه روز، ویدیو مون رو ضبط کنیم که همه جا تقریبا آرومه. مثلا آخر شب یا اویل صبح.

    پس تا اینجا تونستیم جای فیلم برداری رو از صدا، عایق کنیم ولی خب، فقط عایق بندی صدا مهم نیست؛ بلکه باید جای فیلم برداری، آکوستیک هم باشه. آکوستیک بودن، یعنی این که صدای ما بازتاب و اکو نداشته باشه؛ وگرنه صدای فوق العاده بی کیفیتی رو خواهیم داشت. برای این که صدای ما اکو نداشته باشه، هم باید اکوی میکروفون مون رو خاموش کنیم و هم این که جای فیلم برداری رو تنظیم کنیم. مثلا ما نباید در جایی فیلم برداری کنیم که کاشی و سرامیک زیادی هست و اگر مجبور هستیم، باید اونا رو با موکت یا فرش یا پتو بپوشونیم. مثلا اگه دقت کرده باشید، به خاطر کاشی و سرامیک های حمام، صدای ما در در اون جا اکو داره. اگر حتی خیلی حساس هستید، می تونید حتی جلو دیوارها رو هم پرده نسبتا ضخیم بکشید (البته شاید نیازی نباشه). در کل، هر چیزی که سخت باشه، می تونه صدا رو بازتاب بده (مثلا سرامیک، شیشه و…) که باید روی اونا پارچه بکشیم.

    نکته مهم دیگه ای که شاید برای ما بعضی از ما مهم باشه، میزان نوری هستش که ما می خایم از محیط بگیریم. اگه شما مایل هستید که از نور محیط بیرون (نور خورشید) برای فیلم برداری تون کمک بگیرید، باید جای فیلم برداری شما مناسب این کار باشه. یعنی هم باید نورگیر باشه و هم نباید نور تیزی داشته باشه. ما برای فیلم برداری به نور نرم (Soft Light) نیاز داریم. پس اگه آفتاب به طور مستقیم به جای فیلم برداری شما می تابه، باید جلوی اون رو پرده ی نازک سفید بکشید تا نور رو نرم و ملایم کنید. مثلا اگه پنجره ای در کنار یا روبروی شما هست، جلوی اون رو با پرده ی سفید نازکی بپوشونید.

    همچنین، دقت داشته باشید که باید در چه زمانی از روز، فیلم برداری کنید که نور کافی رو داشته باشید. البته به دلیل قرار گرفتن ابرها در جلوی خورشید که باعث کم و زیاد شدن نور میشه، شاید بهتر باشه که از نورهای ساختگی (که بعدا توضیح داده می شه) استفاده کنید تا دلهره و استرسی برای این نورپردازی نداشته باشید. یادتون باشه که اگه در زمان های گوناگونی از روز، فیلم برداری می کنید و نور شما کم و زیاد می شه، باید با تغییر تنظیمات ISO دوربین تون، کاری کنید که نور کافی برای ویدیو ضبط بشه و ویدیوی روشنی داشته باشید.

    موضوع دیگه یا که خیلی مهم می تونه باشه، اینه که دکور فیلم برداری ما چی و چطور باشه؟ ما می تونیم در گوشه ای از خونه مون، یه مبل یا یه میز و چند تا چیز دیگه قرار بدیم و به سلیقه خود مون، اونا رو به خوبی بچینیم و از اون جا برای دکور فیلم برداری مون استفاده کنیم و با چند تا نور خوب، اون جا رو نورپردازی کنیم و در آخر، دوربین رو تنظیم کنیم و فیلم برداری رو شروع کنیم. با این کار، ما برای خود مون به دکور واقعی ولی ساده می سازیم ولی خب، از اونجایی که شاید نور پردازی این جور دکورها، یه خرده سخت باشه و شاید جای مناسبی برای این کار نداشته باشیم، بهتر هستش که از پرده کُروماکی استفاده کنیم.

    همه شما حداقل در چند تا تصویر بالا، پرده کروماکی رو دیدید. پرده کروماکی، پارچه ای با رنگ و جنس خاص هستش که در ساخت ویدیوها و حتی فیلم های سینمایی استفاده می شه. این پرده می تونه رنگ های گوناگونی داشته باشه (آبی، سیاه، سفید و خاکستری) ولی خب، چون بیشتر از پرده سبز استفاده می شه، خیلی ها فکر می کنن که فقط باید یه پارچه سبز باشه. البته هر پارچه سبزی، پرده کروماکی نیست. چون رنگ و جنس خاصی داره که باعث می شه ما بتونیم به سادگی اون رو با یه نرم افزار از پشت سوژه مون پاک کنیم.

    بعد از این که پرده کروماکی رو تهیه کردید، باید اون رو در پشت سوژه تون قرار بدید. البته جای قرارگیری پرده کروماکی، به نحوه فیلم برداری ما بستگی داره. مثلا اگه قرار ما روی صندکی بشینیم و از پاهای ما هم فیلم برداری بشه، پس باید پرده کروماکی رو در کف استودیو مون هم قرار بدیم. اگه قراره که مثلا بایستیم و فقط از نیم تنه بالایی ما فیلم برداری بشه، می تونیم رول پرده کروماکی رو تهیه کنیم و به سادگی از سقف آویزون کنیم. ما می تونیم به هر روشی عمل کنیم ولی چیزی که مهم هستش، اینه که همه جای کادر فیلم برداری رو با پرده کروماکی پوشش بدیم و خیلی دقت کنیم که هنگام نصب، پرده کروماکی رو چروک یا ناهموار نکنیم و نورپردازی ما انقدر خوب باشه که همه جای پرده کروماکی، نور یکسانی داشته باشه (کم و زیاد نباشه). چون بعدا و برای حذف اون در نرم افزار، دچار مشکل می شیم. بعد از ضبط ویدیو، ما به سادگی می تونیم پرده کروماکی رو از ویدیو حذف کنیم و مثلا یه تصویر یا ویدیو خوب، پشت سر خود مون بندازیم. انگار نه انگار که در استودیوی خونگی مون، اون رو فیلم برداری کردیم.

    ولی در آخر، پیشنهاد می کنم که کمتر از پرده ی کروماکی استفاده کنید و حتما سعی کنید که با همون وسایل ساده ای در خونه یا دفتر کار شما پیدا می شه، یه دکور ساده و زیبا رو بسازید و از اون، برای ساخت ویدیوها تون استفاده کنید. فکر نمی کنم ساخت یه دکور، اصلا به ابزار پیچیده ای نیاز داشته باشه و فقط سلیقه و دقت شما رو می خاد. استفاده زیادی از پرده کروماکی، ویدیوهای شما رو یکدست و بی روح و خسته کننه می کنه ولی اگه از دکورهای ساده و گوناگون استفاده کنید که اصول ساده ی زیباشناسی هم در اون رعایت شده باشن، به ویدیوی شما روح می ده و اون رو زنده می کنه و باعث می شه که مخاطب شما، ارتباط بهتر و نزدیک تری با شما بگیره.

    چطور باید استودیو مون رو نورپردازی کنیم؟

    خیلی ها همیشه نگران نورپردازی هستن. چون باور شون نمی شه که می تونن با چند تا کار ساده، بهترین نورپردازی رو داشته باشن. البته بخشی از نگرانی اونا، بجا ست، چون اونا اهمیت نورپردازی رو می دونن و می دونن که اگه نورپردازی خوبی نداشته باشیم، ویدیوی باکیفیتی نخواهیم داشت. ولی خب، نورپردازی خیلی هم سخت نیست؛ فقط باید بدونیم که از چه نورهایی باید استفاده کنیم و چطور باید اونا رو قرار بدیم. یعنی تابش اونا به کجا باشه؟! در همین نوشته و در بالا تر، درباه ی استفاده از نور طبیعی و نور خورشید، نکته هایی رو گفتم ولی در اینجا می خام که درباره نورپردازی ساختگی صحبت کنم.

    اگه بخام خلاصه بگیم، ما نورپردازی رو برای سه تا چیز نیاز داریم: (۱) اینکه کادر روشنی داشته باشیم و بتونیم سایه ها رو از بین ببریم. (۲) اینکه در همه جای کادر، نور یکسان داشته باشیم تا بعدا به سادگی بتونیم پرده کروماکی رو با نرم افزار پاک کنیم. (۳) این که بتونیم نور نرم (Soft Light) داشته باشیم و از نورهای تیز جلوگیری کنیم.

    برای این که ما بتونیم نور نرم خوبی داشته باشیم، بهتر هستش که از نورهای سفید استفاده کنیم. مثلا از نور چراغ های مهتابی یا چراغ های کم­مصرف یا چراغ های LED. همچنین، حتما باید جلوی اونا، از پارچه های نازک و سفید رنگ (یا کاغذ کالک نسوز) استفاده کنیم تا شدت نور رو بگیره و از نورهای تیز، جلوگیری کنه. اگه ما بخایم که بین ۱٫۵ تا ۲ میلیون تومن هزینه کنیم (قیمت برای فروردین ۱۳۹۸)، می تونیم به سادگی، یه ست کامل نورپردازی بخریم کهش شامل چند تا سافت باکس و چند تا سه پایه می شه. اما اگه نخایم که هزینه کنیم، می تونیم خود مون سافت باکس ها رو بسازیم. برای اینکه بتونید خود تون سافت باکس ها رو بسازید، اینجا کلیک کنید. ما در اونجا، روش ساخت سافت باکس رو توضیح دادیم. حتی اگه نخاید، می تونید از چراغ های کم­مصرف بدون سافت باکس هم استفاده کنید. فقط باید نورپردازی خوبی داشته باشید و کمی، آزمون و خطا کنید.

    ما برای یه نورپردازی درست، حداقل به سه تا نور نیاز داریم. دو تا نور در جلوی سوژه و یک نور در پشت سوژه. دو تا نور جلویی باید جلوتر از سوژه (مثلا در فاصله ۱٫ تا ۲ متری از سوژه) و در دو طرف اون قرار داشته باشن و هر کدوم، با زاویه ۴۵ درجه به سوژه تابش نور داشته باشن. با این دو نور، هم کادر رو روشن می کنیم و هم باید سایه های جلویی سوژه رو از بین ببریم. یعنی نباید سایه ای در زیر چانه یا بینی سوژه نباید باشه. نور سوم، برای اینه که پشت سوژه رو روشن کنیم تا در اونجا، سایه ای تشکیل نشه. اگه سوژه ما ایستاده آموزش می ده، می تونیم یه نور مهتابی رو در پشت اون و در پایین قرار بدیم تا به نورش به بالا بتابه ولی اگه سوژه نشسته باشه، باید نور سوم از بالا به سوژه بتابه.

    نکته بسیار مهمی که می تونه حتی از تشکیل شدن سایه روی پرده کروماکی جلوگیری کنه، اینه که باید سوژه به اندازه ۵۰ سانتی متر از پرده کروماکی فاصله داشته باشه. وگرنه بعدا به خاطر سایه های ایجاد شده در پشت و برای حذف پرده کروماکی، به دردسر می افتیم. ولی اگه شما از عینک استفاده می کنید، به احتمال زیاد، سایه عینک تون روی صورت تون می افته. برای از بین بردن اون، باید دو تا نور در سمت چپ و راست و در فاصله مثلا ۱ یا ۲ متری از چهره سوژه وجود داشته باشه تا سایه های عینک رو از بین ببره. البته برای این کار، به نور زیادی نیاز نیست.

    برای فیلم برداری از چه دوربینی استفاده کنیم؟

    برای فیلم برداری، اصلا به دوربین های پییچیده و گرون سینمایی نیازی نیست. با یه دوربین معمولی هم می تونیم کار مون رو راه بندازیم. احتمالا شما در خیابان یا جاهای گردشگری، افرادی رو دیدید که با دوربین های DSLR در حال عکاسی از محیط هستن؛ همون دوربین های سیاه رنگی که در جلوی اونا، لنزهای تقریبا بزرگی وجود داره. البته منظور من اون دوربین هایی نیست که لنز اونا شاید به ۲۰ سانتی متر برسه. بلکه ما می خایم از دوربین های ساده ی DSLR (دوربین های Nikon و Canon) استفاده کنیم. در واقع، این دوربین ها بیشتر برای عکاسی استفاده می شن ولی می شه باهاشون فیلم های خیلی باکیفیتی رو هم گرفت. در هنگام خرید یا استفاده از این دوربین ها برای کار فیلم برداری، به چند نکته زیر توجه کنید:

    • ۱- دوربین شما باید از کارت حافظه پشتیبانی کنه تا شما به سادگی بتونید فیلم ضبط شده رو به رایانه تون منتقل کنید و اون رو ویرایش کنید. همچنین، خروجی دوربین شما باید حتما بصورت فایل باشه. البته فرقی نمی کنه که با فرمت MP4 باشه یا MOV.
    • ۲- دوربین شما باید توانایی تنظیم ISO رو داشته باشه. در واقع، ISO میزان نوری هستش که دوربین داره دریافت می کنه. نیازی نیست که درباره ISO اطلاعات زیادی داشته باشید ولی فقط بدونید که با ISO می شه تصویرهای روشن تر یا تیره تری داشته باشیم. این موضوع، برای ما که تجهیزات حرفه ای نداریم و نمی خایم که هزینه زیادی کنیم، می تونه خیلی مهم باشه. یعنی ISO این توانایی رو به ما می ده که ما بتونیم بدون تجهیزات حرفه ای نورپردازی، نور کافی و مناسبی رو از کادر و محیط بگیریم. برای همین، با چند تا چراغ کم­مصرف معمولی، می تونیم نورپردازی بسیار خوبی داشته باشیم.
    • ۳- کیفیت فیلم برداری دوربین شما باید حتما حداقل کیفیت HD باشه (یا HD یا Full HD یا ۴K). ولی اون دوربین هرگز نباید کیفیتی کمتر از HD (یعنی کیفیت ۷۲۰ P) نداشته باشه. فرمت های HD با دو اندازه HD 720 با اندازه ۷۲۰*۱۲۸۰ و HD 1080 با اندازه۱۰۸۰*۱۹۲۰ پیشنهاد می شه.
    • ۴- حتما در هنگام فیلم برداری، فوکوس دوربین رو روی دستی یا Manual قرار بدید (نه اینکه روی Auto باشه). وگرنه مثلا اگه در هنگام فیلم برداری و آموزش تون، دست تون تکان بدید و بالا یا پایین ببرید، تصویر روشن تر یا تیره تر می شه که خب، اصلا برای کیفیت ویدیوی شما خوب نیست.

    شاید تا اینجا براتون سوال شده باشه که چرا پیشنهاد می کنیم که از دوربین های DSLR استفاده کنید؟! پس به چند تا دلیل زیر توجه کنید:

    • ۱- وقتی که ما داریم با این دوربین ها فیلم برداری می کنیم، برای هر ثانیه فیلم برداری، فریم هایی در نظر گفته می شه که معمولا هر ثانیه بین ۲۵ تا ۳۰ فریم هستش که خب، این فریم ها کنار هم قرار می گیرن و ویدیوی ما رو تشکیل می دن. در واقع، هر فریم در این دوربین ها، ۲۵ تا ۳۰ تا عکس یا تصویری هستش که توسط دوربین از سوژه گرفته شده. پس دوربین DSLR هر فریم رو به عنوان یه عکس ذخیره می کنه و این موضوع باعث می شه که ما پرده کروماکی رو به سادگی از پشت سوژه پاک کنیم. چون ما با مجموعه ای تصویرهای باکیفیت روبرو هستیم که با یه کلیک، تمام پرده کروماکی رو تشخیص می ده و پاک می شه.
    • ۲- این دوربین ها، طیف رنگ وسیعی دارن و همین موضوع باعث می شه که تصاویر باکیفیتی داشته باشیم. چون خیلی از رنگ ها رو تشخیص می دن که دوربین های معمولی تشخیص نمی دن.
    • ۳- در این دوربین ها، لنز دوربین رو می شه برای هدف های مختلف عکاسی یا فیلم برداری عوض کرد. در واقع اگه لنز شما خوب باشه، اصلا نیازی به نورپردازی حرفه ای نیست و داشتن دو یا چند تا لامپ کم مصرف کافیه. ولی باید تنظیمات دوربین رو بلد باشیم و بدونیم که اون نورها رو به کجای سوژه مون بتابونیم.

    البته درسته که این دوربین ها، یه خروجی حرفه ای به ما تحویل می دن ولی خب، برای تهیه این دوربین ها، حداقل باید چند میلیون تومن هزینه کنیم که شاید در ابتدای مسیر مون، این هزینه برامون زیاد باشه. ولی اصلا ناراحت نباشید. شما می تونید با گوشی هوشمند تلفن همراه تون، یه فیلم برداری فوق العاده داشته باشید. باور تون نمی شه؟ آیا می دونید که تا حالا چند تا از فیلم های خوب و معروف سینمای امریکا (هالیوود) با دوربین های موبایل ساخته شدن؟ فیلم هایی که کیفیت HD دارن و جایزه های خوبی رو هم از جشنواره های مختلفی بدست آوردن (برای اطلاع از اون فیلم هایی که با موبایل ساخته شدن، ایجاد کلیک کنید). بنابراین، اصلا دوربین گوشی تون رو دستکم نگیرید. چون شما با یه دوربین ۸ یا ۱۳ مگاپیکسلی و نصب یه برنامک (اپلکیشن) حرفه ای برای فیلم برداری، می تونید غوغا کنید. برای اینکه فیلم برداری حرفه ای با دوربین موبایل رو یاد بگیرید، اینجا کلیک کنید. ما در اون آموزش، تقریبا همه چیز رو آموزش دادیم. فقط یاد تون باشه که قبل از فیلم برداری، لنز دوربین تون رو خوب پاک کنید.

    بعد از اون که دوربین تون رو انتخاب کردید، باید یه سه پایه خوبی هم تهیه کنید. هرگز اهمیت سه پایه فیلم برداری رو دستکم نگیرید. اگه اهمیت سه پایه، بیشتر از دوربین نباشه، مطمئن باشید که کمتر نیست. چون باعث می شه که دوربین در یه جای ثابت باشه و تصویر واضحی رو بگیره ولی اگه دوربین هی تکون بخوره، تصویر نامناسب و تاری رو به ما می ده. همچنین، شما می تونید ارتفاع و تراز بودن دوربین رو تنظیم کنید و دیگه خیال تون از دوربین راحت باشه.

    چطور باید صدا مون رو ضبط کنیم؟

    بعد از این که استودیو مون رو طراحی کردیم و اون رو نورپردازی کردیم و دوربین مون رو هم انتخاب کردیم، نوبت به این می رسه که برای ضبط صدا مون هم یه فکری کنیم. البته یه فکر حرفه ای! همون طور که می دونید، ما باید با فاصله ای حداقل ۱٫۵ تا ۲ متری از دوربین باشیم. بنابراین، وقتی فیلم برداری رو انجام می دیم، اصلا صدای خوبی نخواهیم داشت و اگه صدای ویدیو مون خوب نباشه، همه کارهایی که کردیم رو زیر سوال می بره. پس مجبوریم که از یه میکروفون باکیفیت استفاده کنیم و بهتر هستش که اون، یه میکروفون یقه ای با سیم باشه. یعنی بلوتوثی نباشه. البته منظور از یه میکروفون باکیفیت، همیشه یه میکروفون گرون نیست. ما در نوشته ی مربوط به «ساخت آموزش های صوتی» راهنمایی های دقیقی رو درباره میکروفون ها انجام دادیم که حتما اون بخش مربوطه رو در اون نوشته بخونید. برای راهنمایی درباره خرید یه میکروفون باکیفیت، اینجا کلیک کنید.

    بعد از این که میکروفون تون رو انتخاب کردید، باید یه ضبط کننده صدا رو هم انتخاب کنید. همون طور که می دونید، میکروفون ها صداها رو دریافت می کنن ولی خب باید یه جا ذخیره بشن. ما می تونیم میکروفون مون رو به دوربین حرفه ای (همون دوربین DSLR که گفتیم)  یا دوربین موبایل مون (اگه داریم از دوربین موبایل استفاده می کنیم) وصل کنیم یا این که صدا مون رو بصورت جداگانه از دوربین فیلم برداری ضبط کنیم که خب، این کار، خوبی هایی هم داره. اگه ما از یه ضبط کننده صدای حرفه ای (مثل ضبط کننده صدای سونی مدل ICD-UX543F) استفاده کنیم، می تونیم در تنظیمات بهش بگیم که صدا رو تا چه شعاعی ضبط کنه. مثلا می تونیم بگیم که تا شعاع دو متری، صداها رو ضبط کن. با این کار، صداهای بیرون از این شعاع رو یا اصلا نمی گیره و یا به سختی می گیره. خوبی دیگه ضبط کننده های حرفه ای اینه که می تونن حجم بالایی از صدا رو ضبط کنن (مثلا به اندازه ۲۰ ساعت) و شارژ خیلی زیادی رو هم نگه می دارن که دیگه خیال مون رو از این چیزا راحت می کنن. ولی خب، برای تهیه این ضبط کننده ها باید چند صد هزار تومنی هزینه کنید (مثلا قیمت مدلی که در بالا تر گفته شد، ۴۰۰٫۰۰۰ تومانه – قیمت برای فروردین ۱۳۹۸). برای همین، می تونید از همون موبایل تون هم به عنوان ضبط کننده صدا استفاده کنید.

    ما برای ویرایش، به چه نرم افزارهایی نیاز داریم؟

    اگه تا اینجا، همه چیز رو رعایت کرده باشیم، ما باید تونسته باشیم که با یه هزینه کم، ابزارهای مورد نیاز مون رو تهیه کنیم. ولی خب، همه چیز، ابزارهای سخت افزاری نیست. فقط داشتن یه دوربین، یه ضبط کننده صدا و یه نورپردازی نیست. در واقع، ما با همه اینا، فقط می تونیم که یه فیلم خوب از خود مون و از آموزش مون بگیریم ولی خب، حالا باید با یه سری از نرم افزارها، اون رو ویرایش کنیم تا به کیفیت عالی برسونیم. در کل، ما به چهار نرم افزار نیاز داریم که خب، البته به همه امکانات اونا نیاز نداریم و فقط می خایم که نیاز مون رو باهاشون رفع کنیم. پس خیلی نیازی نیست که در یادگیری اونا حساسیت به خرج بدیم و دقیق بشیم. همین که چند تا از امکانات مورد نیاز اونا رو بدونیم، کافیه.

    ما در اول، به نرم افزاری نیاز داریم که با اون بتونیم کیفیت صدای ضبط شده رو به حد عالی برسونیم. درسته که ما تمام تلاش مون رو کردیم که در استودیو و محیط فیلم برداری، صدای مزاحمی به گوش نرسه ولی خب، به هر حال، باز هم نویزهایی رو خواهیم داشت؛ به ویژه نویزهای ثابت محیط. مثل صدای کولر، صدای یخچال و… . برای همین، ما بعد از ضبط، باید صدای ویدیو رو از تصویر جدا کنیم (اگه صدا رو جدا ضبط نکرده باشیم) و نویزهای اون رو حذف کنیم؛ البته بدون اینکه از طول صدا کم کنیم و دوباره اون صدای بدون نویز رو در کنار تصویر فیلم ضبط شده قرار بدیم. برای حذف نویزهای صدا باید از نرم افزار تخصصی این کار، یعنی Adobe Audition استفاده کنیم. اگرچه می شه با نرم افزار کمتاسیا هم نویزها رو حذف کرد ولی کارکرد خیلی خوبی نداره. ما آموزش حذف نویز صدا رو در نوشته مربوط به «ساخت آموزش صوتی» دادیم. پس برای مطالعه بخش مربوطه به اون نوشته برید یا اینجا کلیک کنید.

    نرم افزار بعدی که ما بهش نیاز داریم، نرم افزاری هستش که باهاش بتونیم پرده کروماکی رو فیلم حذف کنیم تا بتونیم که یه تصویر یا ویدیو، پشت سر خود مون بندازیم. برای این کار هم باید از نرم افزاری تخصصی اون استفاده کنیم که Adobe After Effect نام داره. برای این که بتونید به سادگی پرده کروماکی رو حذف کنید، اینجا کلیک کنید و به آموزش مربوطه برید. در اونجا این موضوع با جزئیات، توضیح داده شده.

    ولی نرم افزار بعدی ما، نرم افزاری هستش که ما بتونیم با اون، ویدیو مون رو تدوین کنیم. یعنی، یه جاهایی از اون رو برش بزنیم و… . نرم افزار تخصصی برای این کار پریمیر (Adobe Premiere Pro) هستش ولی خب، من پیشنهاد می کنم که کار با نرم افزار کمتاسیا (Camtasia Studio) رو یاد بگیرید. اگه آموزش های قبلی ما رو خونده باشید، می دونید که از این نرم افزار برای ضبط دسکتاپ رایانه استفاده می شه. اما خب، محیط ساده و خوبی رو برای تدوین ویدیوهای ضبط شده به ما می ده. اگه کار با این نرم افزار رو بدونید، هم می تونید به سادگی، ویدیو تون رو تدوین کنید و هم اینکه اگه نیاز بود که بخشی از آموزش تون رو از روی دسکتاپ رایانه تون توضیح بدید، از خود همین نرم افزار استفاده می کنید. برای یادگیری دقیق این نرم افزار، ما شما رو به وبسایت فرانش هدایت می کنیم که یه آموزش خوب و رایگان رو ارائه می ده. پس برای یادگیری کمتاسیا، اینجا کلیک کنید.

    ولی نرم افزار آخری که بهش نیاز داریم، نرم افزاری هستش که باهاش بتونیم حجم ویدیو آموزشی مون رو کم کنیم. نرم افزارهای زیاد هستن که این کار رو می کنن ولی خب، ما چیزی رو می خایم که علاوه بر کاهش حجم ویدیو، کیفیت اون رو کم نکنه. برای همین، از نرم افزار HandBrake استفاده می کنیم. کاهش حجم ویدیو با این نرم افزار، فقط به چند تا کلیک نیاز داره. برای آموزش این نرم افزار، اینجا کلیک کنید.

    چه نکته های دیگه یا رو باید بدونیم؟

    اولین نکته اینه که تا جایی که می تونید خود تون از شر هر چیزی که بهتون استرس و دلهره می ده، خلاص کنید تا بتونید در هنگام ضبط آموزش، اجرای با آرامشی داشته باشید. یعنی مثلا خیال خود تون رو راحت کنید که دوربین تون یا بقیه وسیله ها تون، شارژ کافی دارن تا دلهره قطع شون رو نداشته باشید و… .

    نکته بعدی اینه که اصلا فکر نکنید که دارید یه برنامه زنده رو ضبط می کنید. شما به سادگی می تونید ضبط ویدیو رو متوقف کنید و بعد از چند دقیقه یا اصلا فردا، دوباره ضبط رو شروع کنید. بنابراین، اصلا خود تون رو زیر فشار نذارید که حتما باید زود تموم کنید. چون در اون صورت، چهره و آموزش خوبی در ویدیو نخواهید داشت. یاد تون باشه که با ضبط فیلم، همه احساسات شما به مخاطب تون منتقل می شه. یعنی اونا به سادگی می تونن فهمن که شما خسته هستید یا بی حال و… . بنابراین، نه به خود تون فشار بیارید و نه با حال بد، ضبط رو انجام بدید. اصلا شاید نیاز باشه که قبل از ضبط، کاری رو انجام بدید که حال تون رو خوب کنه. مثلا یه خرده پیاده روی کنید یا یه لیوان چای بخورید یا یه کلیپ خنده دار ببینید و یا هر کار دیگه ای. پس یاد تون باشه که حس و حال شما منتقل می شه و همین هم باعث بد یا خوب بودن آموزش تون می شه.

    من پیشنهاد می کنم که آموزش تون رو بصورت بخش به بخش ضبط کنید و هر بخش، چند دقیقه بیشتر نشه تا خسته نشید. حتما در حالتی از خود تون فیلم بگیرید که اعتماد به نفس بیشتری دارید و احساس می کنید که راحت تر هستید. مثلا شاید کسی باشه که در حالت نشسته، بتونه بهتر آموزش بده و کسی هم باشه که با حالت ایستاده، رابطه ی بهتری داشته باشه. یادتون نره که شما باید به دوربین نگاه کنید و فرض کنید که دارید به یه نفر آموزش می دید. بنابراین، جلوی دوربین، خشک تون نزنه و کاملا راحت و معمولی رفتار کنید. مخاطب شما باید با شما به عنوان یه فرد واقعی، ارتباط بگیره.بنابراین، حتما در دوربین نگاه کنید و از ارتباط چشمی استفاده کنید تا مخاطب تون با شما احساس راحتی کنه و به آموزش های شما اعتماد کنه. یادتون نره که شما باید تحرک داشته باشید، وگرنه برای مخاطب، خسته کننده می شید.

    حواس تون به هوای محیط تون باشه. من پیشنهاد می کنم که در یه محیط خنک، فیلم برداری کنید. چون به طور طبیعی، وقتی که جلوی دوربین قرار می گیرید و فعالیت دارید، کم کم گرم تون می شه و خب، اصلا خوب نیست که هی از چهره شما، عرق بریزه و یا اینکه چهره تون سرخ بشه و از گرما، کنترل آموزش تون رو از دست بدید.

    حتما و حتما مراقب کادر فیلم برداری تون باشید. اینکه چقدر می تونید جابجا بشید و تا چقدر می تونید دست ها تون رو تکون بدید که از کادر بیرون نزنه. تصور کنید که دارید یه آموزش ویدیویی رو می بیند و استاد دست ش رو هر بار از کادر می بره بیرون. این کار، اصلا حس خوبی نداره. بنابراین، محدوده ی کادر رو برای خود تون تجسم کنید و مراقب ش باشید.

    برای این که مخاطب تون بتونه با شما ارتباط چشمی بگیره، باید بتونه که چشم های شما رو ببینه. بنابراین، به کادر و نما تون دقت کنید. دوربین شما، باید نمایی تقریباً نزدیک و بسته داشته باشه، نه نمایی کلی و یا بیش ‌از حد نزدیک. بهترین حالت، نمایی متوسط (Medium) هستش. کادر رو روی شانه‌ها و سینه ببندید. این کار، فضای کافی برای حرکت سر و دست‌ها در صحنه ایجاد می‌کنه و درعین‌حال، به اندازه کافی نزدیک هست که چشم های شما معلوم باشه اما در نماهای دور، چشم‌ها به سختی دیده می‌شن.

     

    بهتون تبریک می گم. الان دیگه شما در ساخت ویدیوهای آموزشی، یه حرفه ای هستید. موفق باشید.

    نویسنده: پشتیبانی
    • اشتراک گذاری:

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    نوزده − 10 =

    2 پاسخ به “ساخت آموزش ویدیویی با فیلم برداری استودیویی”

    1. مجتبی گفت:

      ممنون از شما. مطالب تون خیلی مفیده

      • پشتیبانی گفت:

        خواهش می کنم. از این که براتون مفید بوده، خوشحالیم. اگر قصد تدریس زبان رو دارید (هر زبانی) حتما بخش “تدریس کنید” رو مطالعه بفرمایید 🙂